İdilonline | 2019
13700
post-template-default,single,single-post,postid-13700,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

2019

2019 oldu be dıgıl (idil)..Sana da çok yaşlanmışız gibi geliyor mu? Bu yaşa geldim hayat bana bi bok öğretmedi..Sana öğretti mi acaba? diye başladı lüzumsuz arkadaşım:)

 

Bir çerkes atasözü derki “eğer sağlıklıysan her yaş genç, sağlıksızsan her yaş yaşlıdır”…..Sonuna kadar katılıyorum.Dolayısıyla sağlık versin diyorum…Yaşamdan öğrendiğim şeylere gelince;

Bir çok şey söylerim.Ama bazıları arkasında duramayacağım şeyler olabileceği için, kesin olarak içselleştirdiğim şeyleri yazmak istedim

—yaptığın her şeyi öncelikle kendin için yapmaya başlıyorsun..Kendi vicdanın için kendine yakışmadığı için ..Örneğin tuvaleti temiz bırakıp çıkarken bunu öncelikle kendine yakışmadığı için yapmıyorsun:) başkası için değil..Sonra farkediyorsun ki, kendine saygı duymaya başladığında işin büyük bir kısmını hallediyorsun..

—-Yaşamda güç olgusunun çok önemli  olduğunu keşfettim..Bir konuda güçlü olmak gerektiğini..Bu yaşamı kolaylaştıran bir olgu..İnsan ya bilgili olursa güçlüdür..Ya parası olursa, ya da onu seven insanlar…hangisine sahip olduğunuzun önemi yok..bunlardan birine gerçek anlamda sahipseniz, kendinizi güçlü hissedebilirsiniz..Ve sonra farkettim ki, senin karakterini belirleyen en önemli unsurlardan biri, sahip olduğun bu gücü kullanma şeklin..

—-Eğer değer yargıları olan normal bir aileden geliyorsan, az buçuk bir eğitimin varsa, kişisel ve toplumsal vicdanın gelişiyor..Adalet kavramını içselleştiriyorsun..Ama yaş aldıkça sevmenin ne kadar zor olduğunu görüyorsun…asla zorlamayla olmayacak bir kavram olduğunu…Dolayısıyla sevdiğin her şeye önem veriyorsun..onları tolere etmeyi öğreniyorsun..Bu zor gelmemeye başlıyor..SEvmek çok zor belki ama sevmekten vazgeçmek de çok zor..ben bunu farkettim..Annenin çocuğuna duyduğu sevgi dışındaki her türlü sevginin karşılıklı olduğuna inanıyorum…Elbette insanları severken karşılık beklemiyoruz..Bu zaten bence psikopatlık..Ben sevgimim karşılığı olmadığı bir insan ilşkisi keşfettiğimde, emek harcamaktan vazgeçiyorum..çünkü gene yaşlandıkça keşfettiğim birşey ki, bir insan beni sevmiyorsa sevmiyordur…emek vermek için yaptığım her davranışımın karşıdaki insan tarafından yüzsüzlük, yılışıklık,sıkıcılık olarak algılandığını hissediyorum..hatta beni sevmeyen bir insanın benim dürüstlüğüme güveneceğini düşünmüyorum..

—-kitap okumanın çok önemli olduğunu çok çok iyi anladım..Çünkü 1 senedir okumuyorum..ve kendimdeki negatif değişikliği görebiliyorum..

—zamanla aşka inanmıyorum..Aşık olduysan olmuşsundur olmadıysan olmamışsındır..Anlaşabiliyorsan güçlü bir sevgiye evrilir..anlaşamıyorsan biter..Ama gönül anlamında kimseyle iyidir ,insandır diye şans veremiyorum..Tabiki bu kavramlara önem veriyorum..Ama sonrasında yoksa biter varsa devam eder şeklinde çalışıyor kafam..

—beni seven insanların bana ait şeyleri de sevdiğini farkettim..Keza benim için de öyle…Mesala evimin önünden geçerken benim evde olmam gerekmiyor..Bana ait biri varsa gelip oturuyorlar..Aynı şekilde ben de öyle:)Bu gerçekten yıllar sonra olan bir şey

üşendim daha fazla yazamicam…zaten konuyada bi odaklanamadım

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.