Made with love by

İdilonline
02.16
3044
post-template-default,single,single-post,postid-3044,single-format-standard,stockholm-core-2.0.2,select-theme-ver-6.1,ajax_fade,page_not_loaded,side_area_slide_with_content,,qode_menu_center,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.1,vc_responsive
Title Image

02.16

02.16

herkes için aynı şey değildir mutlaka ama benim için ses acayip uyarıcı bir etken.Ne bileyim şöyle düşündüğümde geçmişte yitirdiğim sevdiğim insanları, en fazla seslerini hatırladığımda özleyip hüzünlendiğimi farkettim..Mesela dedemi kaybettiğimde, bana hitap şeklini , konuşmasını hatırlardım..Fotoğraflar bile bu kadar etkili değil benim için..Aradan ne kadar uzun yıllarda geçse ara ara hatırlarım….Tabi ki bunu bir manyak edasıyla yapmıyorum..Belki de okuyan çoğu insana komk gelecektir bilemiyorum.Hayatta olan uzağımızdaki sevdiklerimiz için de öyle..Seslerini duymak, özlem gidermeye yarayan birşey değil , aksine özlemi kat be kat arttıran bi durum kanımca..yani özetle;
birini özlemek istemiyorsan sesini duymayacaksın yada zihninde canlandırmayacaksın