Made with love by

İdilonline
İdilonline | —-
2763
post-template-default,single,single-post,postid-2763,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.5,side_area_slide_with_content,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive
 

—-

—-

Hayatımda ilk kez seninle gerçekten sohbet etmek istemedim.Yemin edebilirim ki ilk kez böyle bir duygu içindeyim.Ama asla kızgınlığımdan, gıcık olduğumdan falan değil.Tamamen samimiyetsiz bir ortam hissettiğimden, böyle gergin, başka birine yoğunlaşmanın verdiği keyifi, sanki benim yaratacağım bi kafakarışıklığından temkinle kaçar hali…Çok betimleyebileceğim bi ortam değil..Ama aynen bu duyguları hissettiğim bi ortam..Hani dedin ya kapris çekmek erdem midir? diye…Evet erdemdir dedim yerine göre..Ama bu erdemden bile yoksunuz gibi geldi artık bana..Senin için çok dramatize edilmiş cümleler bunlar..ama senin için..Diyelim ki, çok içinden gelerek, o an doğaçlama olarak 10 dakikada bir kutlama mesajı hazırlasaydın, ve karşıdaki “haaaa ne olduğunu anlamadım” deseydi…Eminim ki, o mesajı gönderdiğin için kahrederdin kendine..Ben asla böyle birşey yapmadım..SAdece çok değersiz hissettim kendimi..Durup dururken böyle birşey yapmayacağını , mutlaka bi nedeni olacağını düşündüm…Ve bulabildiğim tek neden abartı bulup, bunu bu dille ifade etmiş olabileceğin…Normalde pıtır pıtır söylerdim bunları, ama gerçekten konuşmak istemedim,bilmiyorum belkide gereksiz buldum buraya yazmak da sonradan aklma geldi..bi kaç zamana geçer belki..

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.