Made with love by

İdilonline
2838
post-template-default,single,single-post,postid-2838,single-format-standard,stockholm-core-2.0.2,select-theme-ver-6.1,ajax_fade,page_not_loaded,side_area_slide_with_content,,qode_menu_center,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.1,vc_responsive
Title Image

http://www.aymavisi.org/psikoloji/Beni%20Anlamadi%20Derken%20-%20Erdal%20Atabek.htmlAhanda tesadüfen okudum bu yazıyı…aynen katılıyorum…gerçekten bazen çevremizdeki insanların en abzürt şeylerini görmezden gelip affederken, aslında o insanları her yönüyle ele alabilme olgunluğumuzdandır…Yani özündeki kişiyi görebilmektir..Yalnız sıkıntı şurda ki siz böyle davranırken, karşıdaki kişinin de böyle olabilmesi gerekir..yoksa kendisine verdiğiniz bütün toleransları, kendisinden bir çıkar beklentisi uğruna yaptığınızı düşünecektir…YAni gerçekten kendini sorgulamayı bilmeyen birine ne anlatırsan anlat,karşıdakinin anladığı kadarsın..Bazen özünde bi sıkıntı görmediğiniz insanlara, yüzlerine vurmadan, kendinizide sorgulayarak, geniş bi alan bırakmak gerekir..Akıllı yetişkinler kimseyi söylemeyle, korkutmayla v.s değiştiremeyeceklerini bence çok iyi bilirler..İnsan ancak sevdiği şeyler için kendi hatalarını görebiliyorsa değişir..yazıya tammmaaaaammmennn katılıyorum..Bu yazıyı koymak istememin nedeni, bazı insanlar onlara karşı affediciliğinizi çıkar yada saflık olarak algılayabiliyorlar..Bunu betimleyebilecek iyi bi yazı olmuş..