Made with love by

İdilonline
İdilonline |
4853
post-template-default,single,single-post,postid-4853,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.5,side_area_slide_with_content,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive
 

Gereksiz bir tartışma üzerine;
İnsanın kendini anlatması zor…Edebiyat yazıları içinde bile en zor olanı , okuyucuyu sürekli eleştiye iteni bile otobiyografi yazılarıdır.Çünkü insan kendini anlatırken beğendiği yanlarını söylerken ukala, beğenmediği yanlarını söylerken acımasızdır.KEndine karşı objektif olması zordur.Ama benim bi sıcakkanlı , bi soğuk oluşuma yapılan eleştiriye gelince..
Çok rahat bir ailede hatta sülalede büyüdüm.İnsanların çoğu hep, insana yatırım yaptılar.Üç aşağı beş yukarı hep aynı aşamalardan, eğitimlerden geçtik.Algı biçimimiz hemen hemen aynı, huyumuz suyumuz farklı farklı olsa da..HErkesin evi barkı ayrı olmasına rağmen , kuziler hep birlikteyiz..İnsanlar dışardan bakınca biz hep birarada kabile gibiyiz zannediyorlar..Aslında hiç kimse, kimsenin alanına girmediğinden biraradayız.Liseyi bitirdiğim günden beri, annemin, babamın hiç bir ısrarına maruz kalmadım.NE bilim mesela her akşam 6.30 da yemek hazırlandı, tabak kondu ama ille yemek ye diye ısrar edilmedi..HErkes kendi çamaşırını atar mesela makinaya..yıkar ütüler..Kimse kimse yıkanacak birşeyin var mı diye sormaz..Bu birçok insana komik gelir.Diyelimki eve canım sıkkın geldim, dierk vurur kafayı yatarım..Allahın bir kulu neyin var diye sormaz..Bu onların asla ilgisiz oldukları anlamına gelmiyor..Ne vakit yardım istesem herkes fazlasını yapar..Gerek yokk ki..aileysen anlatmak istiyorsan zaten gider anlatırsın..Saatlerce odada kitap okurum, dışarı çıkmam, kimse odaya uğramaz mesela..YAni diyeceğim o ki, evde herkes bi dünyadır..Kimse kimseye müdehale etmez..Ama hiç kimse, ev halkına haber vermeden bir yere gitmez..Diyeceğim o ki, ne kadar kalabalık ortamlarda da olsam aslında günün belli zamanlarında kendimle vakit geçirdiğim yalnız kaldığım zamanlar var..Bu zamanlara müdahale etmelerine dayanamıyorum..Boğuluyorum..Çünkü insan yalnız kalmaya ciddi anlamda ihtiyaç duyan bir varlık.Tabi bunun suyunu çıkarmamak lazım..MEsela bi çok insan facebookta kuzenlerimle muhabbetimde, aynı evde gerçekten böyle olabildiğine şaşırıyorlar.Bazen aynı odada bir kelime konuşmadan keyif yaptığımızı bilirim..O arada geçen diyologlarda aramızda sözlü olarak hiçbirşey konuşulmaz..Ama bi pazar kahvaltısı yaparız hep beraber evlere şenlik mesela..Bazen arkadaşlarım oturmaya geliyorlar..1.5 2 saat sonunda kendi işime dönüyorum..Onlar babamla annemle takılıyorlar..:):)Alıştılar:)..İnsan samimi, kendi gibi olduğunda ve diğerlerine bunu kabul ettirdiğinde, seni anlıyorlar..Kötü niyetin olmadığını sadece yapının böyle olduğunu kabul ediyorlar.Dualarım da hep vardır..Derim”allahım beni asla insansız, ve insan sevgisiz, misafirsiz bırakma “..Ama bu onlarla sürekli içiçe olmayı gerktirmiyo..HAtta bütün gün bana gelebilirler, kalabilirler..ama hep benim onlarla ilgilenmemei beklemesinler.YApı olarak öyle değilim..Sevmediğimden, onları istemediğimden asla asla değil..Sadece gerçekten o an başka şeyle ilgilenmek istediğimden..Kuzenlerim, kardeşim, ben hep böyleyiz..Biri yalnız bir faliyet yapmak istediğinde kimse ona ilişmez..Bu yaştan sonra değişemem, bu yetişme tarzı..Söylediğin şeyde takıldığım nokta…Sandığının aksine birbirine çok tutkun bir sülaleyiz.Acımızda, tatlı günümüz de hep bir aradayız..Ama herkes ayrı ayrı birey..BAna boşuna kızıyorsun, bu anlattığım şeyleri çok iyi biliyrsun..aile yapımı tanıyorsun..Yetişme tarzım bu…Malesef değişemem..Evlilikten köşe bucak kaçma nedenim de bu..GErçekten..O yüzden akıl evliliği yapmam mümkün değil..Çok sevmem lazım..Birilerinin benim alanıma müahele etmesine dayanamıyorum..Bunu ancak çok sevdiğim de garipsemem..Eğer ailede bu kadar rahat olmasaydım, çoktan kendi evimi ayrı tuttmuştum..Babam buna rahat izin verecek bir adam..Ama rahat ve özgürüm..Dolayısıyla onların varlığı da manevi olarak güç veriyor bana..Ayrılmayı hiç istemiyorum..Yarın bir gün keşke daha fazla vakit geçirseydim onlarla diye üzülmek istemiyorum..(yaptığımız konuşmaya göre bir yazı yazarak kendimi tanıtmaya çalıştım..Başkaları için çok kopuk kopuk alakasız yazılar:):)Aaaa bak bu konuda hatırladım, şimdi bulup çıkaramayacağım ama Schopenhauer in kirpileri diye bir yazı vardır..Onu okumanı tavsiye ederim..Çok özlediğim, kısa süre görüşmek zorunda kaldığım insanlarda fazlaca baskıcı,yapışkan olabiliyorum..Ama geniş zamanlarda, çok kendi halerine bırakma eğilimindeyim..Sanırım sıcak kanlımısın soğuk mu demene neden olan bu…Ben sevmediğim adamla asla konuşmam ve görüşmem bile..Böyle pis bi tarafım var:)Eski arkadaşların en büyük özelliği seni artık böyle kabul etmeleri..Hatta daha geçen gün çok meşgul bir emlakçı arkadaşımla konuştuk..Dedi İdil en az seninle ama en samimi seninle görüşüyoruz..Çünkü birbirimizin alanına girmiyoruz…Birbirimize anlayış gösteriyoruz..birbirimizi kablul ettik…Seninle de kabul edelim..GErçi onunla 20 senedir seninle 4 senedir arkadaşız..Belki zamanla..

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.