Made with love by

İdilonline
İdilonline |
5806
post-template-default,single,single-post,postid-5806,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.5,side_area_slide_with_content,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive
 

Çok güzel bir kasetti..bu şiiri ne kadar dinlemiş olduğumu bilmiyorum.İnsan özlediği herşeyi buluyo bu şiirde..çok güzel okuduğunu düşünüyorum..gerideki müzik…şiir severler,,uyumadan önce 5 dakikanızı ayırıp dinleyin derim…Fesleyen çocukluğumun kokusudur..hanımeli desen öle…
“ne zaman bir rüzgar esse ellerin fesleğen kokuyor” derken şair onu çok iyi anladığımı düşünüyorum..bazen dışarda kahvesini yudumlarken aya karşı insan, özlediği insanlar aklına geldiğinde bu ve buna benzer kokuları duyumsuyor…:):)vaktiyle kulak ağrısı için bi doktor arkadaşına götürmüştü babam beni..o zaman adama ne dediysem artık, gülmekten ölmüştü herif..sonra babama 40 yıl düşünsem bu ağrıyı böyle birebir tanımlayamam demişti..artık nasıl tanımladıysam o yaşlarda…bunu niye anlattım..çünkü cidden ben bu şiirde kendimden çok şey buluyorum..hissediyorum ama tarif edemiyorum..belki de bu yüzden bir şair aracılığıyla kendimi ifade ediyorum..severek okuduğum bir şiiri öylesine yüzeysel bir anlamda okuduğumu hatırlamıyorum…cidden bi deli olmadığımı düşünmeniz için çok vakit geçirmeniz gerekebilir benle..(.yeni tanışıp blogumdan haberi olanlar için)..

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.