Made with love by

İdilonline
12877
wp-singular,post-template-default,single,single-post,postid-12877,single-format-standard,wp-theme-stockholm,stockholm-core-2.0.2,select-theme-ver-6.1,ajax_fade,page_not_loaded,side_area_slide_with_content,,qode_menu_center,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.1,vc_responsive
Title Image

İnsanların konuşmalarına şahit olunca ,onlara katılmadan, onları dışarıdan gözlemleyerek,dileyerek….Anlıyorsunki bu toplumda ebebyinlerin çoğu çocuklarına hep beklemeyi öğretiyorlar…édur acele etme”..hep birşeylerin iyisi olsun diye zaman tükettiriyorlar gençlere..Oysa gençler zaten sevdiği istediği şeye yöneliyorlar..düşe kalkada kendilerince en iyisini bulacaklar..İhtiyaçları olan şey piskolojik olarak desteklenmek bazen de yönlendirilmek..Ama asla sizin yolunuza sizin itelemenizle girmek değil..Hayat benim için kendin olmakla başlıyor..Ebebeyinlerin görevi kendilerinden yeni bir kendi kopyalamak değil..Evlatlarını iyi tanıyıp, sivri köşelerini belki törpülemek..yanlışlarını düzeltmeye yeltenmek..Ailelerin çoğu destek olduğunu sanıyor oysa inanın çoğu insan herşeyi kendi bileğiyle yapıyor..İnsan yaşlandıkça farkettiği şey şuki “vay be gençtim ,imkanlarım vardı, sağlıklıydım, herşeyi istediğim sevdiğim gibi yapabiliridim..ama korkaklığımdan ,salaklığımdan yapmadım..” O zaman gözümüzde büyüttükleri şeylerin aslında o kadar da zor olmadığını (herşey çabalanmadığında zordur..ama işin içine girip akışına kaptırıp çaba sarfettiğinde kolaylaşır) görüyorsun..Hayat bir şekilde akıyor..yaşıyorsun..NE bileyim iyi bir maaşın olduğunda işini kanıksayıp gidiyorsun..huzurun yerindede oluyor..yada ne bilyim düşünüyorum bir evlilik yapıyorsun iyi bir insan olduğunda şikayetlenmeyip huzurla sürdüyorsun…Ama bu kadar işte..Bu şekilde kendin olman zor..haz duyman çok zor..herşeyin mayasında sevmek var ..sevmediğin hiçbirşey seni mutlu etmiyor..belki imkanların iyi olduğunda kafan rahat ediyor ama içindeki boşluk dolmuyor..İçindeki boşluk dolmadıkça sen kendini küçültüp avutup daraltıyorsunve elindekinin en iyisi olduğuyla kendini kandırıp o boşluğun dolduğunu sanıyorsun…Sorun şuki..belli bir yaştan sonrası gerçekten geç kalmış oluyorsun..insan gençken bunun farkına varırsa yaşamayı öğreniyor..yaşamak birşeyleri yapmaktan çok ruhu doyurmakla ilgili..sonuçta hazzı ruhunla alıyorsun..yani herşey için böyle ben iş ve evlilikle örenk verme nedenim insanın yaşamındaki en önemli 2 seçim olduğu için..ebeyinler bazen cidden çocuklarına iyilik yaptığını sanıp onlardan birer piskopat yaratıyorlar..