Made with love by

İdilonline
12862
wp-singular,post-template-default,single,single-post,postid-12862,single-format-standard,wp-theme-stockholm,stockholm-core-2.0.2,select-theme-ver-6.1,ajax_fade,page_not_loaded,side_area_slide_with_content,,qode_menu_center,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.1,vc_responsive
Title Image

Bir nesneyi hem sevebilen hem de onunla alay edebilen kimse, dehaya erişmiş demektir.
Nietzsche
çok doğru bi laf bence..geç farkettiğim şeylerden biridir..gerçek sevginin temelinde derin bir mizah var..sevdiğin insanlara bulaşmadan takılmadan edemiyosun..aslında alay eder gibi görünsende o başka bişey…mizahın başka bi yönüde birşeye üzülmek içinin yanmasıyla ilgili..trajedi zamanla komediye dönüyor belki ondandır(trajedi atlatılırsa tabi)kendimle ne çok alay ediyorum dediğimde ahiretliğim kendini çok seviyosun demekki demişti..